معرفی

WireGuard یک شبکه خصوصی مجازی سبک (VPN) است که از اتصالات IPv4 و IPv6 پشتیبانی می کند. VPN به شما امکان می دهد شبکه های غیرقابل اعتماد را مانند یک شبکه خصوصی پشت سر بگذارید. این به شما این آزادی را می دهد که از طریق تلفن هوشمند یا لپ تاپ خود با خیال راحت و ایمن به اینترنت متصل شوید ، وقتی به یک شبکه غیرقابل اعتماد متصل هستید ، مانند WiFi در هتل یا کافی شاپ.

رمزگذاری WireGuard برای ایجاد یک تونل رمزگذاری شده بین خود به کلیدهای عمومی و خصوصی برای همکاران متکی است. هر نسخه از WireGuard از مجموعه رمزنگاری خاصی برای اطمینان از سادگی ، امنیت و سازگاری با همسالان استفاده می کند.

در مقایسه ، سایر نرم افزارهای VPN مانند OpenVPN و IPSec از امنیت لایه انتقال (TLS) و گواهینامه ها برای احراز هویت و ایجاد تونل های رمزگذاری شده بین سیستم ها استفاده می کنند. نسخه های مختلف TLS شامل پشتیبانی از صدها مجموعه و الگوریتم رمزنگاری مختلف است ، و در حالی که این امر انعطاف پذیری بالایی را برای پشتیبانی از مشتریان مختلف امکان پذیر می کند ، همچنین پیکربندی VPN ای را که از TLS وقت گیرتر ، پیچیده تر و مستعد خطا است ، ایجاد می کند.

در این آموزش ، شما WireGuard را روی سرور Rocky Linux 8 راه اندازی می کنید و سپس دستگاه دیگری را پیکربندی می کنید تا با استفاده از هر دو اتصال IPv4 و IPv6 (که معمولاً به عنوان اتصال دو پشته نامیده می شود) به آن به صورت همتا متصل شود. همچنین می توانید نحوه هدایت ترافیک اینترنتی همتا را از طریق سرور WireGuard در پیکربندی دروازه ، علاوه بر استفاده از VPN برای یک تونل peer-to-peer رمزگذاری شده ، یاد بگیرید.

برای اهداف این آموزش ، ما سیستم Rocky Linux 8 دیگری را به عنوان همکار (که به آن مشتری نیز گفته می شود) در سرور WireGuard پیکربندی می کنیم. آموزش های بعدی این مجموعه نحوه نصب و اجرای WireGuard را در سیستم ها و دستگاه های Windows ، macOS ، Android و iOS توضیح می دهد.

پیش نیازها

برای پیگیری این آموزش ، شما نیاز دارید:

  • یک سرور Rocky Linux 8 با یک کاربر sudo غیر روت و فایروال فعال است. برای تنظیم این ، می توانید راه اندازی سرور اولیه ما را با آموزش Rocky Linux 8 دنبال کنید. ما در این راهنما از این به عنوان سرور WireGuard یاد می کنیم.
  • شما به یک ماشین مشتری نیاز دارید که از آن برای اتصال به سرور WireGuard خود استفاده کنید. در این آموزش ما به این دستگاه به عنوان WireGuard Peer اشاره می کنیم. برای اهداف این آموزش ، توصیه می شود از دستگاه محلی خود به عنوان WireGuard Peer استفاده کنید ، اما در صورت تمایل می توانید از سرورهای راه دور یا تلفن های همراه به عنوان مشتری استفاده کنید. اگر از سیستم از راه دور استفاده می کنید ، حتماً در قسمت های بعدی این آموزش ، تمام قسمت های اختیاری را دنبال کنید ، در غیر این صورت ممکن است خود را از سیستم خارج کنید.
  • برای استفاده از WireGuard با IPv6 ، همچنین باید اطمینان حاصل کنید که سرور شما پیکربندی شده است تا از این نوع ترافیک پشتیبانی کند. اگر می خواهید پشتیبانی IPv6 را با WireGuard فعال کنید و از قطره vpsgol استفاده می کنید ، لطفاً به این صفحه مستندات نحوه فعال کردن IPv6 در Droplets مراجعه کنید. هنگام ایجاد Droplet یا پس از آن با استفاده از دستورالعمل های آن صفحه ، می توانید پشتیبانی IPv6 را اضافه کنید.

مرحله 1 – نصب WireGuard و ایجاد یک جفت کلید

اولین قدم در این آموزش نصب WireGuard روی سرور شماست. برای شروع ، باید دو مخزن نرم افزار اضافی به فهرست بسته سرور خود ، epel و elrepo اضافه کنید. برای نصب آنها دستور زیر را اجرا کنید. توجه داشته باشید اگر در این جلسه برای اولین بار است که از sudo استفاده می کنید ، از شما خواسته می شود که رمز عبور کاربر sudo خود را ارائه دهید:

sudo dnf install elrepo-release epel-release

اکنون که سرور شما می تواند به مخازن موجود در بسته های WireGuard دسترسی پیدا کند ، WireGuard را با استفاده از دستورات زیر نصب کنید:

sudo dnf install kmod-wireguard wireguard-tools

اکنون که WireGuard را نصب کرده اید ، گام بعدی ایجاد تعمیر کلید خصوصی و عمومی برای سرور است. برای ایجاد کلیدها از دستورات wg genkey و wg pubkey استفاده می کنید و سپس کلید خصوصی را به فایل پیکربندی WireGuard اضافه می کنید.

از آنجا که شما در حال ایجاد یک کلید خصوصی هستید که برای رمزگذاری ترافیک در سرور WireGuard شما استفاده می شود ، مجوزهای پیش فرض اعمال شده بر روی پرونده های جدید باید قبل از ایجاد این فایل به طور موقت به یک مقدار محدود کننده تغییر کند. باید با استفاده از دستور umask مجوزهای پیش فرض را برای فایل های تازه ایجاد شده تنظیم کنید.

از دستور umask زیر برای اطمینان از ایجاد دایرکتوری ها و فایل های جدید  با مجوزهای محدود خواندن و نوشتن استفاده کنید:

umask 077

umask 077 اطمینان می دهد که فقط صاحب یک دایرکتوری می تواند در آن وارد شود و فقط صاحب یک فایل می تواند آن را بخواند یا بنویسد. مجدداً توجه داشته باشید که وقتی از پوسته خود خارج می شوید و دوباره وارد سیستم می شوید ، umask شما به مقدار پیش فرض 022 بازنشانی می شود ، که به شما اجازه می دهد فایل های جدیدی را که در سیستم ایجاد شده است بخوانید.

حالا می توانید با استفاده از دستور زیر کلید خصوصی را برای WireGuard ایجاد کنید:

wg genkey | sudo tee /etc/wireguard/private.key

شما باید یک خط خروجی کدگذاری base64 دریافت کنید که کلید خصوصی است. یک کپی از خروجی نیز در فایل /etc/wireguard/private.key برای مرجع بعدی توسط قسمت tee فرمان ذخیره می شود. کلید خصوصی خروجی را با دقت یادداشت کنید زیرا بعداً در این بخش باید آن را به فایل پیکربندی WireGuard اضافه کنید.

مرحله بعدی ایجاد کلید عمومی مربوطه است که از کلید خصوصی گرفته شده است. برای ایجاد فایل کلید عمومی از دستور زیر استفاده کنید:

sudo cat /etc/wireguard/private.key | wg pubkey | sudo tee /etc/wireguard/public.key

این دستور شامل سه فرمان جداگانه است که با استفاده از | اپراتور :

  • sudo cat /etc/wireguard/private.key: این دستور فایل کلید خصوصی را می خواند و آن را به جریان خروجی استاندارد منتقل می کند.
  • wg pubkey: فرمان دوم خروجی فرمان اول را به عنوان ورودی استاندارد خود می گیرد و برای تولید یک کلید عمومی پردازش می کند.
  • sudo tee /etc/wireguard/public.key: آخرین فرمان خروجی فرمان تولید کلید عمومی را می گیرد و آن را به پرونده ای با نام /etc/wireguard/public.key هدایت می کند.

هنگامی که فرمان را اجرا می کنید ، مجدداً یک خط خروجی کد شده base64 دریافت خواهید کرد ، که کلید عمومی سرور WireGuard شما است. آن را در جایی برای مرجع کپی کنید ، زیرا باید کلید عمومی را در هر همتایی که به سرور متصل می شود ، توزیع کنید.

مرحله 2 – انتخاب آدرس های IPv4 و IPv6

در قسمت قبل WireGuard را نصب کردید و یک جفت کلید ایجاد کردید که برای رمزگذاری ترافیک به و از سرور استفاده می شود. در این بخش ، یک فایل پیکربندی برای سرور ایجاد می کنید و WireGuard را تنظیم می کنید تا هنگام راه اندازی مجدد سرور به طور خودکار راه اندازی شود. شما همچنین آدرس های IPv4 و IPv6 خصوصی را برای استفاده با سرور WireGuard و همسالان خود تعریف خواهید کرد.

اگر قصد دارید از هر دو آدرس IPv4 و IPv6 استفاده کنید ، هر دو این بخش را دنبال کنید. در غیر این صورت ، دستورالعمل های مربوط به بخش مناسب VPN را برای نیازهای شبکه خود دنبال کنید.

مرحله 2 (الف) – انتخاب محدوده IPv4

اگر از سرور WireGuard خود با همتایان IPv4 استفاده می کنید ، سرور نیاز به طیف وسیعی از آدرس های IPv4 خصوصی دارد که برای مشتریان و رابط تونل آن استفاده می شود. شما می توانید طیف وسیعی از آدرس های IP را از بلوک های آدرس رزرو شده زیر انتخاب کنید (اگر می خواهید درباره نحوه تخصیص این بلوک ها از مشخصات RFC 1918 بیشتر بدانید):

  • 10.0.0.0 to 10.255.255.255 (10/8 prefix)
  • 172.16.0.0 to 172.31.255.255 (172.16/12 prefix)
  • 192.168.0.0 to 192.168.255.255 (192.168/16 prefix)

برای اهداف این آموزش ، از 10.8.0.0/24 به عنوان یک بلوک آدرس IP از اولین محدوده IP های رزرو شده استفاده خواهیم کرد. این محدوده تا 255 اتصال مختلف مختلف را امکان پذیر می کند ، و به طور کلی نباید آدرس های متداخل یا متناقض با سایر محدوده های IP خصوصی داشته باشد. اگر این محدوده مثال با شبکه های شما سازگار نیست ، می توانید طیف وسیعی از آدرس هایی را انتخاب کنید که با پیکربندی شبکه شما کار می کند.

سرور WireGuard از یک آدرس IP واحد برای آدرس IPv4 تونل خصوصی خود استفاده می کند. ما از 10.8.0.1/24 در اینجا استفاده می کنیم ، اما از هر آدرسی در محدوده 10.8.0.1 تا 10.8.0.255 می توان استفاده کرد. اگر از چیزی متفاوت از 10.8.0.1/24 استفاده می کنید ، آدرس IP مورد نظر خود را یادداشت کنید. شما این آدرس IPv4 را به فایل پیکربندی که در مرحله 3 تعریف کرده اید – ایجاد پیکربندی سرور WireGuard اضافه می کنید

مرحله 2 (ب) – انتخاب محدوده IPv6

اگر از WireGuard با IPv6 استفاده می کنید ، باید پیشوند آدرس منحصر به فرد IPv6 محلی منحصر به فرد را بر اساس الگوریتم RFC 4193 ایجاد کنید. آدرس هایی که با WireGuard استفاده می کنید با یک رابط مجازی تونل مرتبط خواهند بود. برای ایجاد یک پیشوند تصادفی و منحصر به فرد IPv6 در بلوک رزرو شده fd00 ::/8 آدرسهای خصوصی IPv6 ، باید چند مرحله را تکمیل کنید.

طبق RFC ، راه توصیه شده برای به دست آوردن یک پیشوند IPv6 منحصر به فرد این است که زمان روز را با یک مقدار شناسایی منحصر به فرد از یک سیستم مانند شماره سریال یا شناسه دستگاه ترکیب کنید. سپس این مقادیر هش شده و کوتاه می شوند و در نتیجه مجموعه ای از بیت ها را می توان به عنوان آدرس منحصر به فرد در بلوک IP های خصوصی fd00 ::/8 رزرو شده استفاده کرد.

برای شروع تولید محدوده IPv6 برای سرور WireGuard ، یک علامت زمان 64 بیتی را با استفاده از ابزار date با دستور زیر جمع آوری کنید:

date +%s%N

از سال 1970-01-01 00:00:00 UTC ترکیبی با هم ، عددی مانند زیر دریافت خواهید کرد ، که تعداد ثانیه ها (٪ s در دستور date) و نانو ثانیه (٪ N) است:

Output
1628101352127592197

مقدار را برای استفاده بعداً در این بخش در جایی ثبت کنید. در مرحله بعد ، مقدار id-machine برای سرور خود را از فایل/var/lib/dbus/machine-id کپی کنید. این شناسه مختص سیستم شماست و تا زمانی که سرور وجود دارد نباید تغییر کند.

cat /var/lib/dbus/machine-id

خروجی مانند موارد زیر را دریافت خواهید کرد:

/var/lib/dbus/machine-id
20086c25853947c7aeee2ca1ea849d7d

اکنون باید زمان بندی را با machine-id ترکیب کرده و مقدار حاصل را با استفاده از الگوریتم SHA-1 هش کنید. دستور از قالب زیر استفاده می کند:

printf <timestamp><machine-id> | sha1sum

دستور جایگزین را در timestamp و مقادیر هویت ماشین خود اجرا کنید:

printf 162810135212759219720086c25853947c7aeee2ca1ea849d7d | sha1sum

مقدار هش مانند موارد زیر را دریافت خواهید کرد:

Output
4f267c51857d6dc93a0bca107bca2f0d86fac3bc  -

توجه داشته باشید که خروجی دستور sha1sum بصورت هگزا دسیمال است ، بنابراین خروجی از دو کاراکتر برای نشان دادن یک بایت داده استفاده می کند. به عنوان مثال 4f و 26 در خروجی مثال دو بایت اول داده های هش شده هستند.

الگوریتم موجود در RFC فقط به حداقل 40 بیت یا 5 بایت خروجی هش شده نیاز دارد. از دستور cut برای چاپ 5 بایت رمزگذاری شده هگزا دسیمال از هش استفاده کنید:

printf 4f267c51857d6dc93a0bca107bca2f0d86fac3bc | cut -c 31-

آرگومان -c به دستور cut می گوید که فقط مجموعه مشخصی از کاراکترها را انتخاب کنید. آرگومان 31 به cut می گوید که همه کاراکترها را از موقعیت 31 تا انتهای خط ورودی چاپ کنید.

شما باید خروجی مانند موارد زیر را دریافت کنید:

Output
0d86fac3bc

در این خروجی مثال ، مجموعه بایت ها عبارتند از: 0d 86 fa c3 bc.

اکنون می توانید پیشوند شبکه IPv6 منحصر به فرد خود را با افزودن 5 بایت ایجاد شده با پیشوند fd بسازید و هر 2 بایت را با یک: colon برای خوانایی جدا کنید. از آنجا که هر زیر شبکه در پیشوند منحصر به فرد شما می تواند در مجموع 18،446،744،073،709،551،616 آدرس IPv6 احتمالی را در خود جای دهد ، می توانید برای سادگی زیر شبکه را به اندازه استاندارد 64 /محدود کنید.

با استفاده از بایت هایی که قبلاً با اندازه زیر شبکه /64 ایجاد شده بود ، پیشوند به شرح زیر خواهد بود:

Unique Local IPv6 Address Prefix
fd0d:86fa:c3bc::/64

این محدوده fd0d: 86fa: c3bc ::/64 چیزی است که شما برای اختصاص آدرس IP جداگانه به واسط های تونل WireGuard خود در سرور و همکاران استفاده خواهید کرد. برای اختصاص IP برای سرور ، 1 را پس از نویسه های نهایی :: اضافه کنید. آدرس حاصله fd0d: 86fa: c3bc :: 1/64 خواهد بود. همسالان می توانند از هر IP در محدوده استفاده کنند ، اما به طور معمول هر بار که یک همتا اضافه می کنید ، مقدار را به یک افزایش می دهید ، به عنوان مثال fd0d: 86fa: c3bc :: 2/64. IP را یادداشت کرده و پیکربندی WireGuard Server را در قسمت بعدی این آموزش انجام دهید.

مرحله 3 – ایجاد پیکربندی سرور WireGuard

قبل از ایجاد پیکربندی سرور WireGuard ، به اطلاعات زیر نیاز دارید:

  1. مطمئن شوید که کلید خصوصی موجود در مرحله 1 را دارید – نصب WireGuard و ایجاد یک جفت کلید.
  2. اگر از WireGuard با IPv4 استفاده می کنید ، به آدرس IP ای که در مرحله 2 (a) برای سرور انتخاب کرده اید نیاز دارید – انتخاب محدوده IPv4 ، که در این مثال 10.8.0.1/24 است.
  3. اگر از WireGuard با IPv6 استفاده می کنید ، به آدرس IP سروری که در مرحله 2 (ب) ایجاد کرده اید – انتخاب محدوده IPv6) نیاز دارید. در این مثال IP fd0d: 86fa: c3bc :: 1/64 است.

هنگامی که کلید خصوصی و آدرس IP مورد نیاز را دارید ، یک فایل پیکربندی جدید با استفاده از vi یا ویرایشگر دلخواه خود با اجرای دستور زیر ایجاد کنید:

sudo vi /etc/wireguard/wg0.conf

خطوط زیر را به فایل اضافه کنید و کلید خصوصی خود را به جای مقدار مشخص شده base64_encoded_private_key_goes_here و آدرس (های) IP در خط آدرس جایگزین کنید. اگر می خواهید WireGuard در پورت دیگری در دسترس باشد ، می توانید خط ListenPort را تغییر دهید.

i را فشار دهید تا vi وارد حالت درج شود و سپس خطوط زیر را اضافه کنید:

/etc/wireguard/wg0.conf
[Interface]
PrivateKey = base64_encoded_private_key_goes_here
Address = 10.8.0.1/24, fd0d:86fa:c3bc::1/64
ListenPort = 51820
SaveConfig = true

خط SaveConfig تضمین می کند که وقتی رابط WireGuard خاموش می شود ، هرگونه تغییر در فایل پیکربندی ذخیره می شود.

پس از اتمام اعمال تغییرات ، ESC و سپس: wq را فشار دهید تا تغییرات را در فایل بنویسید و خارج شوید. شما در حال حاضر پیکربندی اولیه سرور را دارید که می توانید بسته به نحوه استفاده از سرور WireGuard VPN خود ، بر اساس آن اقدام کنید.

مرحله 4 – تنظیم پیکربندی شبکه WireGuard Server

اگر از WireGuard برای اتصال همتای خود به سرور WireGuard استفاده می کنید تا فقط به خدمات روی سرور دسترسی داشته باشید ، نیازی به تکمیل این بخش ندارید. اگر می خواهید ترافیک اینترنت WireGuard Peer خود را از طریق سرور WireGuard هدایت کنید ، باید با دنبال کردن این بخش از آموزش ، ارسال IP را پیکربندی کنید.

برای پیکربندی حمل و نقل ، فایل /etc/sysctl.conf را با استفاده از vi یا ویرایشگر دلخواه خود باز کنید:

sudo vi /etc/sysctl.conf

اگر از IPv4 با WireGuard استفاده می کنید ، خط زیر را در پایین فایل اضافه کنید:

/etc/sysctl.conf
net.ipv4.ip_forward=1

اگر از IPv6 با WireGuard استفاده می کنید ، این خط را در پایین فایل اضافه کنید:

/etc/sysctl.conf
net.ipv6.conf.all.forwarding=1

اگر از IPv4 و IPv6 استفاده می کنید ، مطمئن شوید که هر دو خط را وارد کرده اید. پس از اتمام کار فایل را ذخیره و ببندید.

برای خواندن فایل و بارگذاری مقادیر جدید برای جلسه ترمینال فعلی خود ، دستور زیر را اجرا کنید:

sudo sysctl -p

Output
net.ipv6.conf.all.forwarding = 1
net.ipv4.ip_forward = 1

اکنون سرور WireGuard شما می تواند ترافیک ورودی را از دستگاه مجازی اترنت VPN به سرورهای دیگر و از آنجا به اینترنت عمومی هدایت کند. استفاده از این پیکربندی به شما امکان می دهد تمام ترافیک وب را از WireGuard Peer خود از طریق آدرس IP سرور خود مسیریابی کنید و آدرس IP عمومی مشتری شما به طور م hiddenثر پنهان می شود.

با این حال ، قبل از اینکه ترافیک از طریق سرور شما به درستی هدایت شود ، باید برخی از قوانین فایروال را پیکربندی کنید.

مرحله 5 – پیکربندی فایروال سرور WireGuard

در این بخش پیکربندی WireGuard Server را ویرایش می کنید تا قوانین فایروال cmd فایروال را اضافه کنید که باعث می شود ترافیک به سمت سرور و کلاینت ها به درستی مسیریابی شود. مانند بخش قبل ، اگر از WireGuard VPN خود برای اتصال دستگاه به دستگاه برای دسترسی به منابع محدود شده برای VPN خود استفاده می کنید ، این مرحله را رد کنید.

برای افزودن قوانین فایروال به سرور WireGuard ، برخی از قوانین دائمی را ایجاد می کنید که از پیکربندی صحیح سرور در هنگام راه اندازی مجدد اطمینان حاصل می کند. برای دسترسی به سرویس WireGuard در پورت UDP 51820 موارد زیر را اجرا کنید:

sudo firewall-cmd –zone=public –add-port=51820/udp –permanent

در مرحله بعد باید دستگاه wg0 را به منطقه داخلی اضافه کنید ، که به ترافیک رابط VPN اجازه می دهد تا به رابط های دیگر در سرور WireGuard برسد. اگر از سرور به عنوان دروازه VPN برای تمام ترافیک اینترنت Peer استفاده می کنید ، این تنظیم بسیار مهم است. اگر در آینده تونل های WireGuard بیشتری به سرور خود اضافه می کنید ، حتماً دستگاه های آنها را به منطقه داخلی یا مورد اطمینان نیز اضافه کنید.

برای افزودن رابط wg0 به منطقه داخلی موارد زیر را اجرا کنید:

sudo firewall-cmd –zone=internal –add-interface=wg0 –permanent

در نهایت ، اگر از سرور WireGuard به عنوان دروازه VPN استفاده می کنید ، باید یک قانون ماسکراس را به منطقه عمومی اضافه کنید. Masquerading برای بازنویسی ترافیکی که در یک رابط داخلی وارد می شود (در این مورد wg0) استفاده می شود تا به نظر برسد که مستقیماً از آدرس های عمومی IPv4 یا IPv6 سرور WireGuard سرچشمه می گیرد.

دستورات زیر را برای فعال کردن مخفی سازی ، جایگزینی در محدوده شبکه IPv4 و IPv6 خود به جای مقادیر برجسته ، اجرا کنید:

sudo firewall-cmd –zone=public –add-rich-rule=’rule family=ipv4 source address=10.8.0.0/24 masquerade’ –permanent
sudo firewall-cmd –zone=public –add-rich-rule=’rule family=ipv6 source address=fd0d:86fa:c3bc::/64 masquerade’ –permanent

اکنون فایروال را مجدداً بارگذاری کنید تا تغییرات اعمال شده و از دائمی بودن آنها اطمینان حاصل کنید:

sudo firewall-cmd –reload

اکنون می توانید وضعیت کل مناطق عمومی ، داخلی یا سایر فایروال ها را بررسی کنید تا با اجرای دستور زیر از وجود قوانین اطمینان حاصل کنید. جایگزین منطقه ای که می خواهید به جای نام عمومی برجسته شده آن را بررسی کنید:

sudo firewall-cmd –zone=public –list-all

خروجی مانند موارد زیر را دریافت خواهید کرد:

Output
public (active)
  target: default
  icmp-block-inversion: no
  interfaces: eth0 eth1
  sources:
  services: cockpit dhcpv6-client ssh
  ports: 51820/udp
  protocols:
  masquerade: no
  forward-ports:
  source-ports:
  icmp-blocks:
  rich rules:
    rule family="ipv4" source address="10.8.0.0/24" masquerade
    rule family="ipv6" source address="fd0d:86fa:c3bc::/64" masquerade

مقادیر برجسته شده حاکی از قاعده ای است که اجازه می دهد ترافیک UDP در پورت 51820 موجود باشد و مخفی سازی برای هر یک از شبکه های ذکر شده فعال است.

همچنین می توانید با استفاده از دستور زیر تأیید کنید که قانون ارسال داخلی وجود دارد:

sudo firewall-cmd –zone=internal –list-interfaces

در صورت وجود قانون ، خروجی مشابه زیر دریافت خواهید کرد:

Output
wg0

سرور WireGuard شما پیکربندی شده است تا بتواند ترافیک VPN را به درستی مدیریت کند ، از جمله حمل و نقل و نقاب برای همسالان. با رعایت قوانین فایروال ، می توانید سرویس WireGuard را برای گوش دادن به ارتباطات همتا راه اندازی کنید.

مرحله 6 – راه اندازی سرور WireGuard

WireGuard را می توان پیکربندی کرد تا با استفاده از اسکریپت wg-quick خود به عنوان یک سرویس systemd اجرا شود. در حالی که می توانید به صورت دستی از دستور wg برای ایجاد تونل در هر زمان که می خواهید از VPN استفاده کنید استفاده کنید ، انجام این کار یک فرآیند دستی است که تکراری و مستعد خطا می شود. در عوض ، می توانید از systemctl برای مدیریت تونل با کمک اسکریپت wg-quick استفاده کنید.

استفاده از سرویس systemd به این معنی است که می توانید WireGuard را برای راه اندازی در هنگام راه اندازی پیکربندی کنید تا بتوانید در هر زمان که سرور در حال اجرا است به VPN خود متصل شوید. برای انجام این کار ، سرویس wg-quick را برای تونل wg0 که با افزودن آن به systemctl تعریف کرده اید ، فعال کنید:

sudo systemctl enable wg-quick@wg0.service

توجه داشته باشید که فرمان نام تونل wg0 را به عنوان بخشی از نام سرویس مشخص می کند. این نام به فایل پیکربندی /etc/wireguard/wg0.conf مربوط می شود. این رویکرد برای نامگذاری به این معنی است که می توانید هر تعداد دلخواه که از سرور خود استفاده می کنید تونل VPN جداگانه ایجاد کنید. هر تونل می تواند شامل IPv4 ، IPv6 و تنظیمات فایروال مشتری باشد.

حالا سرویس را شروع کنید:

sudo systemctl start wg-quick@wg0.service

با دستور زیر بررسی کنید که سرویس WireGuard فعال است. شما باید خروجی را فعال (در حال اجرا) ببینید:

sudo systemctl status wg-quick@wg0.service

Output
● wg-quick@wg0.service - WireGuard via wg-quick(8) for wg0
   Loaded: loaded (/usr/lib/systemd/system/wg-quick@.service; enabled; vendor preset: disabled)
   Active: active (exited) since Fri 2021-09-17 19:58:14 UTC; 6 days ago
     Docs: man:wg-quick(8)
           man:wg(8)
           https://www.wireguard.com/
           https://www.wireguard.com/quickstart/
           https://git.zx2c4.com/wireguard-tools/about/src/man/wg-quick.8
           https://git.zx2c4.com/wireguard-tools/about/src/man/wg.8
 Main PID: 22924 (code=exited, status=0/SUCCESS)
    Tasks: 0 (limit: 11188)
   Memory: 0B
   CGroup: /system.slice/system-wg\x2dquick.slice/wg-quick@wg0.service

Sep 17 19:58:14 wg0 systemd[1]: Starting WireGuard via wg-quick(8) for wg0...
Sep 17 19:58:14 wg0 wg-quick[22924]: [#] ip link add wg0 type wireguard
Sep 17 19:58:14 wg0 wg-quick[22924]: [#] wg setconf wg0 /dev/fd/63
Sep 17 19:58:14 wg0 wg-quick[22924]: [#] ip -4 address add 10.8.0.1/24 dev wg0
Sep 17 19:58:14 wg0 wg-quick[22924]: [#] ip -6 address add fd0d:86fa:c3bc::1/64 dev wg0
Sep 17 19:58:14 wg0 wg-quick[22924]: [#] ip link set mtu 1420 up dev wg0
Sep 17 19:58:14 wg0 systemd[1]: Started WireGuard via wg-quick(8) for wg0.

توجه کنید که چگونه خروجی دستورات ip را که برای ایجاد دستگاه مجازی wg0 استفاده می شود نشان می دهد و آدرس IPv4 و IPv6 را که به فایل پیکربندی اضافه کرده اید به آن اختصاص می دهد. اگر می خواهید پیکربندی دستی VPN را پیکربندی کنید ، می توانید از این قوانین برای عیب یابی تونل استفاده کنید ، یا با خود دستور wg.

با سرور پیکربندی و اجرا ، گام بعدی این است که دستگاه مشتری خود را به صورت WireGuard Peer پیکربندی کرده و به سرور WireGuard متصل شوید.

مرحله 7 – پیکربندی WireGuard Peer

پیکربندی یک همتای WireGuard مشابه راه اندازی WireGuard Server است. هنگامی که نرم افزار سرویس گیرنده را نصب کردید ، یک جفت کلید عمومی و خصوصی ایجاد می کنید ، در مورد آدرس IP یا آدرس برای همتای خود تصمیم می گیرید ، یک فایل پیکربندی برای همتا تعریف می کنید و سپس با استفاده از اسکریپت wg-quick تونل را راه اندازی می کنید.

با ایجاد یک جفت کلید و پیکربندی با استفاده از مراحل زیر ، می توانید هر تعداد همکار که دوست دارید به VPN خود اضافه کنید. اگر چندین VPN را به VPN اضافه می کنید ، حتماً آدرس IP خصوصی آنها را پیگیری کنید تا از برخورد جلوگیری شود.

برای پیکربندی WireGuard Peer ، مطمئن شوید که بسته WireGuard را با استفاده از دستورات dnf زیر نصب کرده اید. در اجرای همکار WireGuard:

sudo dnf install elrepo-release epel-release
sudo dnf install kmod-wireguard wireguard-tools

ایجاد جفت کلید WireGuard Peer’s Key

در مرحله بعد ، باید جفت کلید را در همتا با استفاده از مراحل مشابهی که در سرور استفاده می کنید ایجاد کنید. از دستگاه محلی یا سرور راه دور خود که به عنوان همکار عمل می کند ، دستور زیر را برای تنظیم umask روی 077 اجرا کنید:

umask 077

اکنون می توانید با استفاده از دستور زیر کلید خصوصی را برای همتا ایجاد کنید:

wg genkey | sudo tee /etc/wireguard/private.key

مجدداً یک خط خروجی کد شده base64 دریافت خواهید کرد که کلید خصوصی است. یک نسخه از خروجی نیز در /etc/wireguard/private.key ذخیره می شود. کلید خصوصی خروجی را با دقت یادداشت کنید زیرا بعداً در این بخش باید آن را به فایل پیکربندی WireGuard اضافه کنید.

سپس برای ایجاد فایل کلید عمومی از دستور زیر استفاده کنید:

sudo cat /etc/wireguard/private.key | wg pubkey | sudo tee /etc/wireguard/public.key

مجدداً یک خط خروجی کد شده base64 دریافت خواهید کرد که کلید عمومی WireGuard Peer شما است. آن را در جایی برای مرجع کپی کنید ، زیرا برای ایجاد یک اتصال رمزگذاری شده ، باید کلید عمومی را در سرور WireGuard توزیع کنید.

ایجاد فایل پیکربندی WireGuard Peer

اکنون که یک جفت کلید دارید ، می توانید یک فایل پیکربندی برای همتای خود ایجاد کنید که حاوی تمام اطلاعات مورد نیاز برای ایجاد ارتباط با سرور WireGuard باشد.

برای فایل پیکربندی به چند قطعه اطلاعات نیاز دارید:

  • base64 کلید خصوصی را که در همتا ایجاد کرده اید رمزگذاری کرد.
  • محدوده آدرس IPv4 و IPv6 که در سرور WireGuard تعریف کرده اید.
  • base64 کلید عمومی را از سرور WireGuard رمزگذاری کرد.
  • آدرس IP عمومی و شماره پورت سرور WireGuard. معمولاً این آدرس IPv4 خواهد بود ، اما اگر سرور شما دارای آدرس IPv6 است و دستگاه سرویس گیرنده شما دارای اتصال IPv6 به اینترنت است ، می توانید به جای IPv4 از این آدرس استفاده کنید.

با تمام این اطلاعات موجود ، یک فایل /etc/wireguard/wg0.conf جدید در دستگاه WireGuard Peer با استفاده از vi یا ویرایشگر دلخواه خود باز کنید:

sudo vi /etc/wireguard/wg0.conf

خطوط زیر را به فایل اضافه کنید و در صورت لزوم داده های مختلف را در قسمت های برجسته جایگزین کنید:

/etc/wireguard/wg0.conf
[Interface]
PrivateKey = base64_encoded_peer_private_key_goes_here
Address = 10.8.0.2/24
Address = fd0d:86fa:c3bc::2/64

[Peer]
PublicKey = base64_encoded_server_public_key_goes_here
AllowedIPs = 10.8.0.0/24, fd0d:86fa:c3bc::/64
Endpoint = 203.0.113.1:51820

 

توجه کنید که چگونه اولین خط آدرس از آدرس IPv4 از زیر شبکه 10.8.0.0/24 که قبلاً انتخاب کرده اید استفاده می کند. این آدرس IP می تواند هر چیزی در زیر شبکه باشد مگر اینکه با IP سرور متفاوت باشد. افزایش آدرس ها به میزان 1 در هر بار افزودن یک همتا به طور کلی ساده ترین راه برای تخصیص IP است.

به همین ترتیب ، توجه کنید که خط دوم آدرس چگونه از آدرس IPv6 از زیر شبکه ای که قبلاً ایجاد کرده اید استفاده می کند و آدرس سرور را یک بر یک افزایش می دهد. باز هم ، اگر تصمیم دارید از آدرس دیگری استفاده کنید ، هر IP موجود در محدوده معتبر است.

بخش قابل توجه دیگر فایل آخرین خط AllowedIPs است. این دو محدوده IPv4 و IPv6 به همکاران دستور می دهند فقط در صورتی ترافیک از طریق VPN ارسال کنند که سیستم مقصد دارای آدرس IP در هر محدوده باشد. با استفاده از دستورالعمل AllowedIPs ، می توانید VPN را بر روی همتا محدود کنید تا فقط به سایر خدمات و خدمات مشابه در VPN متصل شود ، یا می توانید تنظیماتی را انجام دهید که تمام ترافیک VPN را تونل گذاری کرده و از سرور WireGuard به عنوان دروازه استفاده کنید.

اگر فقط از IPv4 استفاده می کنید ، محدوده fd0d: 86fa: c3bc ::/64 (شامل کاما) را حذف کنید. برعکس ، اگر فقط از IPv6 استفاده می کنید ، فقط پیشوند fd0d: 86fa: c3bc ::/64 را وارد کنید و محدوده 10.8.0.0/24 IPv4 را کنار بگذارید.

در هر دو مورد ، اگر می خواهید تمام ترافیک همسالان خود را از طریق VPN ارسال کنید و از سرور WireGuard به عنوان دروازه ای برای همه ترافیک استفاده کنید ، می توانید از 0.0.0.0/0 ، که نشان دهنده کل فضای آدرس IPv4 است ، و :: /0 برای کل فضای آدرس IPv6.

(اختیاری) پیکربندی یک همتا برای مسیریابی تمام ترافیک در تونل

اگر تصمیم گرفته اید تمام ترافیک همکاران خود را از طریق تونل با استفاده از مسیرهای 0.0.0.0/0 یا ::/0 مسیریابی کنید و همتا یک سیستم از راه دور است ، باید مراحل این بخش را تکمیل کنید. اگر همتای شما یک سیستم محلی است ، بهتر است از این بخش صرف نظر کنید.

برای همسالان از راه دور که از طریق SSH یا پروتکل دیگری با استفاده از آدرس IP عمومی به آنها دسترسی پیدا می کنید ، باید برخی قوانین اضافی را به فایل wg0.conf همتا اضافه کنید. این قوانین تضمین می کند که شما هنوز می توانید از خارج از تونل به سیستم متصل شوید. در غیر این صورت ، هنگامی که تونل ایجاد می شود ، تمام ترافیکی که معمولاً در رابط شبکه عمومی انجام می شود ، به درستی جهت دور زدن رابط تونل wg0 هدایت نمی شوند و منجر به یک سیستم از راه دور می شود.

ابتدا باید آدرس IP ای را که سیستم به عنوان دروازه پیش فرض خود استفاده می کند ، تعیین کنید. دستور ip route زیر را اجرا کنید:

ip route list table main default

خروجی مانند موارد زیر را دریافت خواهید کرد:

Output
default via 203.0.113.1 dev eth0 proto static

به آدرس IP برجسته 203.0.113.1 درگاه برای استفاده بعدی و eth0 دستگاه توجه کنید. ممکن است نام دستگاه شما متفاوت باشد. اگر چنین است ، آن را به جای eth0 در دستورات زیر جایگزین کنید.

سپس با بررسی دستگاه با دستور نشان دادن آدرس IP آدرس عمومی سیستم را بیابید:

ip -brief address show eth0

خروجی مانند موارد زیر را دریافت خواهید کرد:

Output
eth0             UP             203.0.113.5/20 10.20.30.40/16 2604:a880:400:d1::3d3:6001/64 fe80::68d5:beff:feff:974c/64

در این خروجی مثال ، IP برجسته 203.0.113.5 (بدون دنباله /20) آدرس عمومی است که به دستگاه eth0 اختصاص داده شده است که باید به پیکربندی WireGuard اضافه کنید.

اکنون فایل /etc/wireguard/wg0.conf WireGuard Peer را با vi یا ویرایشگر دلخواه خود باز کنید.

sudo vi /etc/wireguard/wg0.conf

قبل از خط [Peer] ، 4 خط زیر را اضافه کنید:

PostUp = ip rule add table 200 from 203.0.113.5
PostUp = ip route add table 200 default via 203.0.113.1
PreDown = ip rule delete table 200 from 203.0.113.5
PreDown = ip route delete table 200 default via 203.0.113.1

[Peer]
. . .

این خطوط یک قانون مسیریابی سفارشی ایجاد می کنند و یک مسیر سفارشی اضافه می کنند تا اطمینان حاصل شود که ترافیک عمومی به سیستم از دروازه پیش فرض استفاده می کند.

  • PostUp = ip rule add table 200 from 203.0.113.5 – این فرمان یک قاعده ایجاد می کند که هنگام ورود IP با آدرس عمومی 203.0.113.5 سیستم ، هرگونه ورودی مسیریابی در جدول شماره 200 را بررسی می کند.
  • PostUp = ip route add table 200 default by 203.0.113.1 – این دستور اطمینان می دهد که هر ترافیکی که توسط جدول 200 پردازش می شود ، به جای رابط WireGuard ، از دروازه 203.0.113.1 برای مسیریابی استفاده می کند.
  • خطوط PreDown هنگام خاموش شدن تونل ، قانون و مسیر سفارشی را حذف می کند.

اگر تمام ترافیک همکاران خود را از طریق VPN مسیریابی می کنید ، مطمئن شوید که در sysctl و firewall-cmd درست در سرور WireGuard در مرحله 4-تنظیم پیکربندی شبکه WireGuard سرور و مرحله 5-پیکربندی فایروال سرور WireGuard پیکربندی کرده اید.

(اختیاری) پیکربندی حل کننده های DNS WireGuard Peer

اگر از سرور WireGuard به عنوان یک دروازه VPN برای همه ترافیک همکاران خود استفاده می کنید ، باید خطی را به بخش [رابط] اضافه کنید که حل کننده های DNS را مشخص می کند. اگر این تنظیم را اضافه نکنید ، ممکن است درخواست های DNS شما توسط VPN محافظت نشود ، یا ممکن است به ارائه دهنده خدمات اینترنت شما یا سایر اشخاص ثالث فاش شود.

اگر فقط از WireGuard برای دسترسی به منابع در شبکه VPN یا پیکربندی peer-to-peer استفاده می کنید ، می توانید این بخش را رد کنید.

برای افزودن حل کننده های DNS به پیکربندی همکار خود ، ابتدا تعیین کنید سرور WireGuard شما از کدام سرورهای DNS استفاده می کند. دستور زیر را در سرور WireGuard اجرا کنید ، اگر نام دستگاه اترنت خود را به جای eth0 جایگزین کنید اگر متفاوت از این مثال باشد:

cat /etc/resolv.conf

شما باید خروجی مانند موارد زیر را دریافت کنید:

Output
; Created by cloud-init on instance boot automatically, do not edit.
;
nameserver 67.207.67.2
nameserver 67.207.67.3

آدرس های IP خروجی راه حل های DNS هستند که سرور از آنها استفاده می کند. بسته به نیاز خود می توانید از همه یا همه آنها یا فقط IPv4 یا IPv6 استفاده کنید. حل کننده هایی را که استفاده می کنید یادداشت کنید.

در مرحله بعد باید حل کننده های انتخابی خود را به فایل پیکربندی WireGuard Peer اضافه کنید. دوباره به WireGuard Peer برگردید ، فایل /etc/wireguard/wg0.conf را با استفاده از vi یا ویرایشگر دلخواه باز کنید:

sudo vi /etc/wireguard/wg0.conf

قبل از خط [Peer] موارد زیر را اضافه کنید:

DNS = 67.207.67.2 67.207.67.3

[Peer]
. . .

باز هم ، بسته به اولویت یا الزامات شما برای IPv4 و IPv6 ، می توانید لیست را با توجه به نیاز خود ویرایش کنید.

در مرحله بعد ، سرویس حل شده با سیستم را در Peer فعال و راه اندازی کنید تا وقتی تونل ایجاد شد ، حل کننده های DNS Peer به روز شود:

sudo systemctl enable systemd-resolved

اگر Rocky Linux و احتمالاً سایر توزیع های مشتق از RedHat مانند CentOS یا Fedora در حال اجرا هستند ، باید سیستم همتای خود را در این مرحله راه اندازی مجدد کنید. اگر آن را راه اندازی مجدد نکنید ، فایل /etc/resolv.conf هنگام راه اندازی تونل به دلیل اشکالی در برنامه های systemd-حل شده یا ابزارهای حفاظتی ، مجوزهای صحیح را تنظیم نمی کند. WireGuard Peer را با دستور زیر راه اندازی مجدد کنید:

sudo reboot

با وجود همه این تنظیمات حل کننده DNS و راه اندازی مجدد همکار ، اکنون آماده هستید که کلید عمومی همکار را به سرور اضافه کنید و سپس تونل WireGuard را روی همتا راه اندازی کنید.

مرحله 8 – افزودن کلید عمومی Peer به سرور WireGuard

قبل از اتصال همتا به سرور ، مهم است که کلید عمومی همتا را به سرور WireGuard اضافه کنید. این مرحله تضمین می کند که می توانید ترافیک را از طریق VPN متصل و مسیریابی کنید. بدون اتمام این مرحله ، سرور WireGuard به همکاران اجازه ارسال یا دریافت ترافیک از طریق تونل را نمی دهد.

با اجرای موارد زیر ، مطمئن شوید که نسخه ای از کلید عمومی کد شده base64 را برای WireGuard Peer در اختیار دارید:

sudo cat /etc/wireguard/public.key

Output
PeURxj4Q75RaVhBKkRTpNsBPiPSGb5oQijgJsTa29hg=

حالا وارد سرور WireGuard شده و دستور زیر را اجرا کنید:

sudo wg set wg0 peer PeURxj4Q75RaVhBKkRTpNsBPiPSGb5oQijgJsTa29hg= allowed-ips 10.8.0.2,fd0d:86fa:c3bc::2

توجه داشته باشید که قسمت مجاز-ips فرمان ، لیستی از آدرس های IPv4 و IPv6 را با کاما جدا می کند. اگر می خواهید آدرس IP را که یک همتا می تواند به خود اختصاص دهد محدود کنید یا اگر همسالان شما می توانند از هر آدرس IP در محدوده VPN استفاده کنند ، می توانید IP های فردی را تعیین کنید. همچنین توجه داشته باشید که هیچ یک از همسالان نمی توانند تنظیمات مجاز ips یکسانی داشته باشند.

اگر می خواهید ips مجاز برای یک همکار موجود را به روز کنید ، می توانید دوباره همان فرمان را اجرا کنید ، اما آدرس IP را تغییر دهید. چندین آدرس IP پشتیبانی می شود. به عنوان مثال ، برای تغییر WireGuard Peer که به تازگی اضافه کرده اید و IP ای مانند 10.8.0.100 را به IP های 10.8.0.2 و fd0d: 86fa: c3bc :: 2 موجود اضافه می کنید ، موارد زیر را اجرا کنید:

sudo wg set wg0 peer PeURxj4Q75RaVhBKkRTpNsBPiPSGb5oQijgJsTa29hg= allowed-ips 10.8.0.2,10.8.0.100,fd0d:86fa:c3bc::2

پس از اجرای دستور افزودن همتا ، وضعیت تونل را روی سرور با استفاده از دستور wg بررسی کنید:

sudo wg

Output
interface: wg0
 public key: U9uE2kb/nrrzsEU58GD3pKFU3TLYDMCbetIsnV8eeFE=
 private key: (hidden)
 listening port: 51820

peer: PeURxj4Q75RaVhBKkRTpNsBPiPSGb5oQijgJsTa29hg=
 allowed ips: 10.8.0.2/32, fd0d:86fa:c3bc::/128

توجه کنید که چگونه خط همتا کلید عمومی WireGuard Peer و آدرس های IP یا محدوده آدرس هایی را نشان می دهد که مجاز است از آنها برای اختصاص IP خود استفاده کند.

اکنون که پارامترهای اتصال همتا را روی سرور تعریف کرده اید ، مرحله بعدی این است که تونل را روی همتا راه اندازی کنید.

مرحله 9 – اتصال WireGuard Peer به Tunnel

اکنون که سرور و همکار شما به گونه ای پیکربندی شده اند که از انتخاب IPv4 ، IPv6 ، ارسال بسته ها و وضوح DNS پشتیبانی می کنند ، زمان آن رسیده است که همتا را به تونل VPN متصل کنید.

از آنجا که ممکن است فقط بخواهید VPN برای موارد خاص استفاده شود ، ما از دستور wg-quick برای ایجاد اتصال بصورت دستی استفاده می کنیم. اگر می خواهید شروع به کار تونل را مانند سرور انجام دهید ، مراحل زیر را در مرحله 6 دنبال کنید-به جای استفاده از دستور wq-quick ، بخش WireGuard Server را راه اندازی کنید.

برای شروع تونل ، موارد زیر را در WireGuard Peer اجرا کنید:

sudo wg-quick up wg0

خروجی مانند موارد زیر را دریافت خواهید کرد:

Output
[#] ip link add wg0 type wireguard
[#] wg setconf wg0 /dev/fd/63
[#] ip -4 address add 10.8.0.2/24 dev wg0
[#] ip -6 address add fd0d:86fa:c3bc::2/64 dev wg0
[#] ip link set mtu 1420 up dev wg0

آدرس های IPv4 و IPv6 برجسته ای را که به همتای خود اختصاص داده اید ، اضافه کنید.

اگر AllowedIPs را روی همتا روی 0.0.0.0/0 و ::/0 تنظیم کنید (یا از محدوده هایی غیر از محدوده هایی که برای VPN انتخاب کرده اید استفاده کنید) ، خروجی شما شبیه موارد زیر خواهد بود:

Output
[#] ip link add wg0 type wireguard
[#] wg setconf wg0 /dev/fd/63
[#] ip -4 address add 10.8.0.2/24 dev wg0
[#] ip -6 address add fd0d:86fa:c3bc::2/64 dev wg0
[#] ip link set mtu 1420 up dev wg0
[#] mount `67.207.67.2' /etc/resolv.conf
[#] wg set wg0 fwmark 51820
[#] ip -6 route add ::/0 dev wg0 table 51820
[#] ip -6 rule add not fwmark 51820 table 51820
[#] ip -6 rule add table main suppress_prefixlength 0
[#] nft -f /dev/fd/63
[#] ip -4 route add 0.0.0.0/0 dev wg0 table 51820
[#] ip -4 rule add not fwmark 51820 table 51820
[#] ip -4 rule add table main suppress_prefixlength 0
[#] sysctl -q net.ipv4.conf.all.src_valid_mark=1
[#] nft -f /dev/fd/63
[#] ip rule add table 200 from 203.0.113.5
[#] ip route add table 200 default via 203.0.113.1

در این مثال ، به مسیرهای برجسته شده ای که فرمان اضافه کرده و مربوط به AllowedIPs در پیکربندی همتا است توجه کنید.

در مرحله بعد ، با استفاده از ping مقداری ترافیک در رابط تونل ایجاد کنید تا یک بسته ICMP (که در دستورات زیر با آرگومان -c 1 مشخص شده است) به سرور WireGuard نشان داده شود:

ping -c 1 10.8.0.1

اگر تمام ترافیک را از طریق VPN مسیریابی می کنید ، می توانید به جای آن از یکی از سرورهای CloudFlare استفاده کنید:

ping -c 1 1.1.1.1

اکنون با استفاده از دستور wg وضعیت تونل را روی همتا بررسی کنید:

sudo wg

Output
interface: wg0
 public key: PeURxj4Q75RaVhBKkRTpNsBPiPSGb5oQijgJsTa29hg=
 private key: (hidden)
 listening port: 49338
 fwmark: 0xca6c

peer: U9uE2kb/nrrzsEU58GD3pKFU3TLYDMCbetIsnV8eeFE=
 endpoint: 203.0.113.1:51820
 allowed ips: 10.8.0.0/24, fd0d:86fa:c3bc::/64
 latest handshake: 1 second ago
 transfer: 6.50 KiB received, 15.41 KiB sent

همچنین می توانید وضعیت سرور را دوباره بررسی کنید و خروجی مشابهی دریافت خواهید کرد.

با استفاده از دستورات مسیر ip و مسیر ip -6 تأیید کنید که همتای شما از VPN استفاده می کند. اگر از VPN به عنوان دروازه ای برای همه ترافیک اینترنت خود استفاده می کنید ، بررسی کنید که کدام رابط برای ترافیک مقصد 1.1.1.1 CloudFlare و 2606: 4700: 4700 :: 1111 DNS وضوح مورد استفاده قرار می گیرد.

ip route get 1.1.1.1

Output
1.1.1.1 dev wg0 table 51820 src 10.8.0.2 uid 1000
   cache

توجه داشته باشید که از دستگاه wg0 و آدرس IPv4 10.8.0.2 که به همتای خود اختصاص داده اید استفاده می شود. به همین ترتیب ، اگر از IPv6 استفاده می کنید ، موارد زیر را اجرا کنید:

ip -6 route get 2606:4700:4700::1111

Output
2606:4700:4700::1111 dev wg0 table 51820 src fd0d:86fa:c3bc::2 metric 1024 pref medium

دوباره به رابط wg0 و آدرس IPv6 fd0d: 86fa: c3bc :: 2 که به همتای خود اختصاص داده اید توجه کنید.

اگر مرورگر همتای شما نصب شده است ، همچنین می توانید از ipleak.net و ipv6-test.com دیدن کنید تا تأیید کنید که همتای شما ترافیک خود را از طریق VPN مسیریابی می کند.

هنگامی که آماده قطع ارتباط VPN با همکار هستید ، از دستور wg-quick استفاده کنید:

sudo wg-quick down wg0

خروجی مشابه زیر دریافت خواهید کرد که نشان می دهد تونل VPN خاموش است:

Output
[#] ip link delete dev wg0

اگر AllowedIPs را روی همتا روی 0.0.0.0/0 و ::/0 تنظیم کنید (یا از محدوده هایی غیر از محدوده هایی که برای VPN انتخاب کرده اید استفاده کنید) ، خروجی شما شبیه موارد زیر خواهد بود:

Output
[#] ip rule delete table 200 from 137.184.109.48
[#] ip route delete table 200 default via 137.184.96.1
[#] ip -4 rule delete table 51820
[#] ip -4 rule delete table main suppress_prefixlength 0
[#] ip -6 rule delete table 51820
[#] ip -6 rule delete table main suppress_prefixlength 0
[#] ip link delete dev wg0
[#] umount /etc/resolv.conf
[#] nft -f /dev/fd/63

برای اتصال مجدد به VPN ، دستور wg-quick up wg0 را دوباره روی همتا اجرا کنید. اگر می خواهید پیکربندی همتا را از سرور WireGuard حذف کنید ، می توانید دستور زیر را اجرا کنید ، مطمئن باشید که کلید عمومی صحیح را برای همتایی که می خواهید حذف کنید جایگزین کنید:

sudo wg set wg0 peer PeURxj4Q75RaVhBKkRTpNsBPiPSGb5oQijgJsTa29hg= remove

به طور معمول فقط در صورت عدم وجود همتای دیگر ، یا کلیدهای رمزگذاری آن به خطر افتاده یا تغییر کرده است ، باید پیکربندی همتا را حذف کنید. در غیر این صورت بهتر است پیکربندی را در محل خود بگذارید تا همکار بتواند مجدداً به VPN متصل شود بدون اینکه لازم باشد هر بار کلید و ips مجاز آن را اضافه کنید.

نتیجه

در این آموزش شما بسته و ابزار WireGuard را روی هر دو سیستم سرور و سرویس گیرنده Rocky Linux 8 نصب کرده اید. شما قوانین فایروال را برای WireGuard تنظیم کرده و تنظیمات هسته را پیکربندی کرده اید تا بتوانید با استفاده از دستور sysctl روی سرور ، ارسال بسته را انجام دهید. شما نحوه تولید کلیدهای رمزگذاری خصوصی و عمومی WireGuard و نحوه پیکربندی سرور و همکاران (یا همتا) برای اتصال به یکدیگر را آموختید.

اگر شبکه شما از IPv6 استفاده می کند ، همچنین آموخته اید که چگونه یک محدوده آدرس محلی منحصر به فرد برای استفاده از اتصالات همتا ایجاد کنید. در نهایت ، شما نحوه محدود کردن میزان ترافیک VPN را با محدود کردن پیشوندهای شبکه که همکار می تواند استفاده کند ، و همچنین نحوه استفاده از سرور WireGuard به عنوان یک دروازه VPN برای رسیدگی به تمام ترافیک اینترنت برای همسالان یاد گرفتید.

 


سرور مجازی آلمان

سرور مجازی آمریکا

سرور مجازی فرانسه

سرور مجازی کانادا

سرور مجازی لهستان

سرور مجازی هلند

سرور مجازی انگلیس

 

 

برچسب‌ها:, , , , , , ,